Wereldkampioen Joy Beune in tranen na missen Olympisch ticket voor ‘haar’ 1500 meter

Het waren voor schaatsfans hartverscheurende beelden vanuit Thialf: Joy Beune die in tranen zat nadat ze net tekortkwam voor een Olympisch ticket op haar afstand, de 1.500 meter. De wereldkampioene op deze zelfde afstand, ook wel de schaatsmijl genoemd, was er na de vierde dag van het Olympisch Kwalificatietoernooi kapot van: ‘Het huilen staat me nog steeds nader dan het lachen'.

Wat een makkelijke Olympische plaatsing voor Joy Beune had moeten worden, eindigde in een tranendal. De schaatsster won afgelopen maart nog het wereldkampioenschap op de 1500 meter, en vervolgens ook alle drie de World Cup-evenementen waar ze voor wederom de 1500 meter aan de start stond. Toch kon ze zich op ‘haar’ afstand niet plaatsen voor de Winterspelen in Italiaan.

Beune reed naar een 1.53,22 tijdens de vierde dag van het Olympisch Kwalificatietoernooi (OKT), niet genoeg voor de top-drie in een uitverkocht Thialf. Ze werd vierde, achter winnares Antoinette Rijpma-de Jong, een verrassend tweede geplaatste Femke Kok en Marijke Groenewoud, de schaatsster waar Beune het in haar rit direct tegenop moest nemen. De wereldkampioene verloor uiteindelijk tijd door een misslag, waarbij ze nog maar net een valpartij kon voorkomen.

Gefrunnik aan de rits

Een dag na de bittere teleurstelling van de vierde dag van Olympisch Kwalificatietoernooi staat Beune de NOS te woord. "Ik heb met slaappillen geslapen, het was geen geweldige nacht. Het huilen staat me nog steeds nader dan het lachen”, zegt de kampioene eerlijk in Wolvega. De misslag kwam uiteindelijk door gefrunnik aan de rits van haar schaatspak. "Ik merkte dat de rits niet goed zat. Ik wilde 'm goed doen en maakte een misser. Ik bleef staan, heb mezelf nog net gered. Toen ben ik gaan overcompenseren." Beune finisht uiteindelijk dus als vierde en start niet op de Olympische Spelen op 'haar' 1.500 meter.

En dat laatste doet nog steeds enorm veel pijn. “Ik had deze heel graag willen hebben. Ik was wedstrijd na wedstrijd ongeslagen. Ik had daar (op de Spelen, red.) thuisgehoord. Het voelt als een gebroken hart. Het voelt als een droom die niet uit gaat komen”, is Beune goudeerlijk. “Ik kan het nog heel moeilijk naast me neer leggen.” Maar een gooi doen naar een aanwijsplek wil ze niet. “Daar wil ik geen uitspraken over doen. Dat is misschien ook misplaatste hoop. Ik had de winnende tijd kunnen rijden, maar dat is niet gebeurd.”

Focus op de vijf kilometer

Beune steekt vervolgens de hand in eigen boezem. "'s Nachts in bed ga je nadenken: had ik nou maar dit gedaan, of had ik nou maar zo gedaan. Als ik was gevallen, had ik dan misschien een aanwijsplaats kunnen krijgen? Maar je wil niet vallen, ik deed er alles aan om alsnog de winnende tijd te gaan rijden."

Beune staat een dag na de teleurstelling weer op het ijs in Thialf, waar ze nog een Olympisch ticket kan scoren voor de vijf kilometer. De focus gaat daarom nu daarop: “Ik wil gewoon rijden, niet opgeven en kijken wat het waard is. Het verdriet overheerst wel. Dat maakt het niet makkelijker. Ik wil niet opgeven. En ik wil laten zien wat ik in huis heb. Ik ga m'n best doen.”

Let op: odds kunnen onderhevig zijn aan veranderingen