Het leek ondenkbaar. Johan Cruijff, de onbetwiste legende van Ajax, de man die de club naar ongekende successen leidde, zou de Amsterdamse club verruilen voor aartsrivaal Feyenoord.
Na zijn terugkeer naar Ajax in 1981, waarin hij nog twee landstitels en een beker won, voelde Cruijff dat zijn tijd bij zijn jeugdliefde ten einde liep. Het bestuur van Ajax, onder leiding van voorzitter Ton Harmsen, beschouwde de 36-jarige sterspeler als te oud en te duur voor een nieuw contract. Deze afwijzing werd door Cruijff ervaren als een diepe belediging, en het gevoel niet meer gewaardeerd te worden knaagde aan de nummer 14.
Een onverwacht aanbod van de aartsrivaal
Toen Ajax hem aan de kant zette diende zich een onverwachte kans aan. Feyenoord, de aartsrivaal van Ajax, zag een unieke mogelijkheid. Met trainer Thijs Libregts en voorzitter Gerard Kerkum, die Cruijff al langer bewonderde, deed Feyenoord een concreet aanbod. De Rotterdammers, die zelf ook worstelden met de dominantie van Ajax en PSV, konden de ervaring en klasse van Cruijff goed gebruiken. De transfer zorgde voor opschudding in de voetbalwereld, een Ajacied die naar De Kuip verkaste was voor velen onbegrijpelijk en zelfs pijnlijk.
"Feyenoord Heeft Mij Nodig"
De officiële redenen voor de overstap waren complex, maar de emotionele drijfveren waren duidelijk. Cruijff voelde zich gepasseerd door Ajax en wilde bewijzen dat hij nog steeds van grote waarde was. De overstap naar Feyenoord bood hem de kans op revanche op zijn oude club. Jaren later zou hij zijn motivatie samenvatten met de woorden: "Ajax heeft me niet meer nodig, Feyenoord wel." Het verlangen naar waardering, de sportieve uitdaging bij een club die hem wel wilde, en mogelijk ook financiële overwegingen speelden een grote rol in zijn beslissing.
De Controversiële Dubbel
Ondanks aanvankelijke scepsis en zelfs protesten van sommige Feyenoord-supporters, die spandoeken met de tekst "Cruijff rot op" toonden, bewees Cruijff zijn klasse. In het seizoen 1983/84 leidde hij Feyenoord naar een sensationele dubbel: het landskampioenschap én de KNVB Beker. Dit sportieve hoogtepunt was een zoete wraak op Ajax en markeerde de glorieuze afsluiting van zijn illustere spelerscarrière met een triomf die niemand had durven voorspellen.
