Profiel: Thymen Arensman – de herontdekte klimmer die Nederland weer laat dromen

Thymen Arensman (25), geboren in het Betuwse Deil, reed zich vrijdag definitief in de harten van de Nederlandse wielerfans. Met een machtige solo naar La Plagne, waarin hij op de slotklim afstand nam van niemand minder dan Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard, boekte hij zijn tweede ritzege in de Tour de France van 2025. Een zeldzame prestatie – en een teken dat Arensman de belofte die hij al jaren in zich draagt, eindelijk aan het inlossen is.

Inzetten op de Tour de France kan hier.

Wie Arensman ziet rijden, ziet een klassieke klimmer: lang, rank, souplesse in overvloed. Maar onder dat elegante silhouet gaat een renner schuil die het afgelopen jaar vooral hard heeft gewerkt aan zichzelf – niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Want zijn weg naar de top was allesbehalve vanzelfsprekend. Na mooie ereplaatsen in de Giro en Vuelta werd Arensman gezien als de volgende Nederlandse klassementsman. Maar verwachtingen drukten zwaar op zijn schouders, en het plezier verdween.

Het roer om

Voorafgaand aan dit seizoen gooide hij het roer om. Een nieuwe coach, een andere aanpak, en vooral: weer leren genieten van het fietsen. Het resultaat is zichtbaar in de meest prestigieuze koers van allemaal. Eerst won hij in de Pyreneeën, op Superbagnères, met een sterke aanval vanuit de vroege vlucht. Maar het was zijn ritzege op La Plagne – de laatste Alpenetappe van deze Tour – die alles veranderde. Niet uit de kopgroep, maar in een rechtstreeks duel met de toppers van het klassement. Een strijd man tegen man. En Arensman kwam als sterkste uit de strijd.

De symboliek van zijn zege op La Plagne is niet te missen. Michael Boogerd was in 2002 de laatste Nederlander die er won, in een heroïsche koninginnenrit die een generatie liefhebbers zich nog levendig herinnert. Boogerd zelf stond vrijdag langs de kant als analist en raakte geëmotioneerd door de opvolging: "Dit is wielerhistorie. De Alpe d’Huez kan wel inpakken. La Plagne is nu onze berg."

Bescheiden winnaar

Arensman straalde na afloop, maar was ook opvallend bescheiden. “Ik kan het nog steeds niet geloven. Ik versla hier de beste renners ter wereld, in een eerlijk gevecht. Dit voelt als een droom.” Hij benadrukte dat de aanmoedigingen van de vele Nederlandse fans langs de beklimming hem door de laatste loodzware kilometers sleepten. “Elke vezel in mijn lijf schreeuwde om te stoppen, maar ik bleef vechten.”

Wat deze overwinning extra bijzonder maakt, is de ontwikkeling die eraan voorafging. Arensman brak al in 2018 door met een tweede plaats in de Ronde van de Toekomst – achter Pogacar nota bene – en bevestigde zijn potentie als ronderenner met top-10-klasseringen in zowel de Giro als de Vuelta. Maar pas nu, in zijn derde Tour de France en als debutant bij Ineos Grenadiers in de ronde, lijkt het plaatje compleet.

Twee etappezeges in één Tour. In de Pyreneeën én in de Alpen. Vanuit de vlucht én tegenover de favorieten. Thymen Arensman heeft zich niet alleen herontdekt, maar ook definitief gepositioneerd als een nieuwe vaandeldrager van het Nederlandse wielrennen.

Let op: odds kunnen onderhevig zijn aan veranderingen