Profiel Tadej Pogacar: een klasse apart

Na twaalf etappes in de Tour de France van 2025 is er eigenlijk nog maar één conclusie mogelijk: Tadej Pogačar is simpelweg een klasse apart. De Sloveen, die met zijn ploeg UAE Team Emirates al jaren het peloton domineert, gaf op de mythische slotklim naar Hautacam een indrukwekkende demonstratie van zijn kunnen.

Inzetten op de Tour de France kan hier.

Met een vernietigende versnelling reed hij zijn concurrenten uit het wiel, liet Jonas Vingegaard achter met meer dan twee minuten en pakte de gele trui stevig in handen. Het was niet zomaar een overwinning; het was een machtsgreep, een statement. Pogačar rijdt deze Tour met een overmacht die we in jaren niet meer hebben gezien.

Dominantie

De etappe naar Hautacam stond al met rood omcirkeld in het boekje van de favorieten, maar wat Pogačar daar liet zien overtrof de stoutste verwachtingen. Na een valpartij de dag ervoor, die hem kortstondig uit balans bracht, leek hij slechts nog gemotiveerder. Alsof hij wilde bewijzen dat niets en niemand hem uit zijn evenwicht kon brengen. Hij demarreerde met een zelfvertrouwen dat bijna achteloos oogde, maar allesbehalve dat was.

Iedere trap, iedere bocht en iedere meter bergop was doordacht. Achter hem kraakte het in het kamp van Visma | Lease a Bike. Jonas Vingegaard, de man die hem in vorige edities nog pijn kon doen, moest lossen. In de stand is het verschil inmiddels opgelopen tot ruim drie minuten. Het lijkt bijna ondenkbaar dat iemand Pogačar nog van zijn vierde Tourzege kan houden.

Maar de dominantie van Pogačar in deze Tour begon al eerder. In de vierde etappe, met aankomst in Rouen, sprintte hij met verrassend gemak naar zijn honderdste profzege. Het was een mijlpaal die hij vierde met een glimlach, alsof het slechts een opwarmertje was voor wat nog moest komen. Een paar dagen later volgde in Mûr-de-Bretagne zijn 101e zege, waar hij in de laatste meters Vingegaard wederom klopte. Niet alleen zijn klimvermogen is indrukwekkend, maar ook zijn explosiviteit en koersinzicht zijn ongeëvenaard.

Wat deze Tour nog extra bijzonder maakt, is dat Pogačar in bloedvorm aan de start verscheen. In juni schreef hij het Critérium du Dauphiné al op zijn naam, en iedereen wist: als hij deze lijn doortrekt, wordt hij onhoudbaar in Frankrijk. En dat is precies wat er gebeurt. Zijn ploeg, UAE Team Emirates, is goed georganiseerd en rijdt met een doel. João Almeida speelde een sleutelrol in de bergetappes, en ondanks zijn valpartij blijft de ploeg sterk opereren rond hun kopman.

Pas 26 jaar

Pogačar is inmiddels 26 jaar, maar rijdt met de ervaring en kalmte van een veteraan. Zijn palmares is al indrukwekkend – twee eerdere Tourzeges, overwinningen in klassiekers als Ronde van Vlaanderen en Luik-Bastenaken-Luik, en vorig jaar zelfs de wereldtitel – maar het lijkt alsof hij nog lang niet aan zijn plafond zit. Zijn stijl is aanvallend, zijn uitstraling bescheiden, zijn focus messcherp.

Terwijl de Tour zijn laatste week nadert, lijkt het grote verhaal al geschreven. Natuurlijk, er komen nog zware bergritten en een pittige tijdrit. Maar wie Pogačar ziet rijden, weet: dit is zijn Tour om te verliezen. En gezien zijn vorm, scherpte en wilskracht, is die kans verwaarloosbaar klein. De koning van Hautacam lijkt op weg naar een nieuw hoofdstuk in zijn toch al legendarische carrière.

Een carrière vol meesterwerken

Sinds zijn doorbraak in 2019 lijkt Pogačar de wielerwereld jaar na jaar opnieuw te verbazen. Zijn eerste grote statement kwam tijdens de Vuelta a España van dat jaar, waar hij als 20-jarige drie etappes won en derde werd in het eindklassement. Het bleek slechts een voorbode.

In 2020 schreef hij historie in de Tour de France met misschien wel de meest iconische tijdrit van deze eeuw. Op La Planche des Belles Filles reed hij op de voorlaatste dag zijn landgenoot Primož Roglič uit het geel. De beelden van Roglič die stilviel en Pogačar die als een komeet voorbij raasde, staan voor eeuwig in het collectieve wielergeheugen gegrift. Hij werd de jongste Tourwinnaar sinds 1904 en veroverde niet alleen de gele trui, maar ook de bolletjes- en witte trui.

Een jaar later bewees hij dat zijn zege geen toeval was. In 2021 domineerde hij opnieuw de Tour met drie ritoverwinningen en een ongenaakbare ritzege op de Col du Portet. Datzelfde jaar voegde hij Luik-Bastenaken-Luik toe aan zijn erelijst, door in een sprint-à-deux Julian Alaphilippe te kloppen.

Meer hoogstandjes

2022 en 2023 brachten nieuwe hoogstandjes. Hij won Strade Bianche met een solo van bijna 50 kilometer – een prestatie die door kenners direct werd vergeleken met de legendarische raids van Fabian Cancellara. Ook zijn zege in de Ronde van Vlaanderen in 2023 – waar hij Mathieu van der Poel en Wout van Aert aftroefde op de Paterberg – onderstreepte zijn veelzijdigheid. Weinigen hadden gedacht dat een Tourwinnaar ook de Vlaamse kasseien kon temmen, maar Pogačar bewees dat hij niet in één hokje te plaatsen is.

Vorig jaar kroonde hij zich tot wereldkampioen op de weg in Glasgow. Op een lastig, explosief parcours reed hij met een verwoestende aanval weg van zijn concurrenten en soleerde hij naar de regenboogtrui. Het was de bekroning van een seizoen waarin hij opnieuw de Ronde van Lombardije won – zijn derde op rij.

Met al die zeges is het nauwelijks te bevatten dat hij nog maar 26 jaar oud is. Wat Pogačar zo bijzonder maakt, is zijn vermogen om in vrijwel alle disciplines uit te blinken: van de steilste Alpenpassen tot de stoffige grindwegen van Toscane en de kasseien van Vlaanderen. Hij rijdt altijd aanvallend, met een speelsheid die hem geliefd maakt bij fans én collega’s.

Let op: odds kunnen onderhevig zijn aan veranderingen