Plan-Cruijff 2.0: is Jordi de verlosser die Ajax uit de crisis kan trekken?

In een tijd van ongekende bestuurlijke en sportieve chaos richt Ajax zijn pijlen op 'de zoon van'. Met het aanstaande vertrek van technisch directeur Alex Kroes wordt Jordi Cruijff gezien als de man die de club moet redden. Is hij de juiste kandidaat of is het slechts een nostalgische gedachte?

Om de gedachte achter de mogelijke komst van Jordi Cruijff te begrijpen moeten we terug naar 2010. Een kansloze nederlaag tegen Real Madrid was voor Johan Cruijff de druppel. "Dit is Ajax niet meer," schreef hij in zijn column, waarmee hij het startschot gaf voor zijn Fluwelen Revolutie. Zijn plan was helder: de club moest weer geleid worden door voetballers, met een focus op de jeugdopleiding en het kenmerkende aanvallende spel.

De bestuurlijke chaos en het gebrek aan een duidelijke voetbalfilosofie van toen vertonen een grote gelijkenis met de huidige crisis. De roep om een terugkeer naar het ‘Ajax-DNA’ is opnieuw oorverdovend. De mogelijke aanstelling van Jordi kan dan ook gezien worden als een poging om de revolutie van zijn vader, die door interne strijd nooit volledig uit de verf kwam, alsnog te voltooien.

De ervaring die Jordi Cruijff meebrengt is op papier precies wat Ajax zoekt. Zijn succesverhaal bij Maccabi Tel Aviv, waar hij een stuurloze club omvormde tot een kampioenenploeg, is een veelbelovende blauwdruk. De vraag is echter of dat kunstje herhaald kan worden in de huidige Amsterdamse chaos.

Zijn rol bij de wederopbouw van FC Barcelona, waar hij hielp om topspelers als Lewandowski en Raphinha aan te trekken in financieel barre tijden, en veel jeugdspelers liet doorstromen naar het eerste elftal, getuigt van zijn visie en netwerk. Tegelijkertijd was hij daar onderdeel van een grotere structuur, terwijl hij bij Ajax als de eindverantwoordelijke zou worden gezien.

En dan is er de naam. Een naam die deuren opent en voor een ongekend draagvlak kan zorgen, maar die tegelijkertijd een reusachtige druk met zich meebrengt. Het zijn deze tegenstellingen die zijn kandidatuur zo complex maakt. Zelfs zijn levenslange verblijf in Spanje roept vragen op: het levert een waardevol internationaal perspectief op, maar voedt tegelijkertijd de twijfel of hij dezelfde binding voelt met Ajax als zijn vader.

Ook is er nog de pikante aanwezigheid van Louis van Gaal. In 2011 stapte Johan Cruijff succesvol naar de rechter om de aanstelling van Van Gaal als directeur bij Ajax te blokkeren. Het was een ultieme botsing van twee voetbalvisies. De karakters en filosofieën van de twee iconen lagen mijlenver uit elkaar.

Nu, in een ironische speling van het lot, is Van Gaal als adviseur van de Raad van Commissarissen een van de sleutelfiguren die moet oordelen over de komst van de zoon van zijn eeuwige rivaal. De vrees is nu dat de slechte relatie tussen Van Gaal en Jordi's vader Johan Cruijff weleens een rol kan gaan spelen, temeer omdat Ajax op advies van Van Gaal nu ook gesprekken is begonnen met Maxwell.

De gesprekken tussen Ajax en Jordi Cruijff markeren een kruispunt. Kiest Ajax voor de bewezen bestuurder, het internationale netwerk en de voetbalvisie? Of kiest het bovenal voor de hoop en de nostalgie die de naam Cruijff met zich meebrengt?