Hoe een foute wissel Sven Kramer zijn gouden medaille kostte

Voor Sven Kramer draaide de Winterspelen van 2010 in Vancouver uit op een moment dat hij nooit zal vergeten, en niet op de positieve manier. Tijdens de 10.000 meter maakte Kramer een fatale fout die hem de gouden medaille kostte.

Het is 23 februari 2010, een datum die in het collectieve geheugen van de Nederlandse sport is gegrift. Op de Richmond Olympic Oval in Vancouver is Sven Kramer, de onbetwiste koning van het langebaanschaatsen, bezig aan een magistrale race op de 10.000 meter. Alles en iedereen verwacht goud. Kramer rijdt ver onder de tijd van de Zuid-Koreaan Lee Seung-hoon en een nieuw Olympisch record lijkt onvermijdelijk. Maar dan, met nog acht ronden te gaan, voltrekt zich een van de meest dramatische momenten in de geschiedenis van de Winterspelen.

De foute wissel van Sven Kramer

Op het kruisingsstuk, waar schaatsers van baan moeten wisselen om de afgelegde afstand gelijk te houden, ontstaat er verwarring. Kramer, die zich voorbereidt om naar de buitenbaan te gaan, wordt door zijn coach Gerard Kemkers met een dringend gebaar en een luide kreet naar de binnenbaan gedirigeerd. In een fractie van een seconde, vertrouwend op het oordeel van zijn coach, volgt Kramer de instructie op en duikt de verkeerde baan in.

Op het middenterrein en bij miljoenen televisiekijkers is de verwarring totaal. Terwijl Kramer zijn race nietsvermoedend voortzet en in een fenomenale tijd over de finish komt, is het ontzette gezicht van Kemkers al zichtbaar. De coach beseft zijn kapitale fout onmiddellijk.

De pijnlijke nasleep

Kramer komt juichend over de streep, in de veronderstelling dat hij de gouden medaille heeft gewonnen. De lauwe reactie van het publiek en de paniek op het middenterrein maken echter snel duidelijk dat er iets vreselijk mis is. Wanneer Kemkers hem het nieuws van de foute wissel en de onvermijdelijke diskwalificatie brengt, slaat de realiteit in als een bom. In een vlaag van woede en ongeloof gooit Kramer zijn schaatsbril weg. De gouden medaille gaat naar de verraste Lee Seung-hoon, terwijl Ivan Skobrev en Bob de Jong het zilver en brons pakken.

Een litteken voor het leven

Coach Gerard Kemkers heeft de gebeurtenis later omschreven als een litteken dat hij altijd met zich meedraagt. De fout wordt toegeschreven aan een moment van onoplettendheid onder immense druk. Voor Sven Kramer betekende het dat de gouden medaille op de 10.000 meter, de afstand die hij jarenlang domineerde, een pijnlijk gat bleef op zijn erelijst.