Het Europees Kampioenschap Voetbal van 2000, gezamenlijk georganiseerd door Nederland en België, blijft een onvergetelijke mijlpaal in de geschiedenis van het Europese voetbal. Hoewel het toernooi aanvankelijk werd gekenmerkt door een ongekende oranje euforie en een feestelijke sfeer, eindigde het voor het voor Oranje in een diepe teleurstelling.
Van 10 juni tot 2 juli 2000 streden 16 landen om de felbegeerde trofee. Voor de Nederlandse fans was dit toernooi echter veel meer dan alleen een sportevenement. Het was een kans om de nationale trots te tonen, om samen te komen in een sfeer van hoop en verwachting, die uiteindelijk, tot ieders verdriet, in de halve finale in duigen viel.
Nederland en België als gastlanden
Voor het eerst in de geschiedenis van het Europees kampioenschap werd het toernooi gezamenlijk georganiseerd door twee landen. Nederland en België , met hun rijke voetbaltraditie en gastvrije culturen, bundelden hun krachten om de grootste stadions en de benodigde infrastructuur ter beschikking te stellen.
In totaal werden acht stadions geselecteerd voor het toernooi: vier in Nederland (Amsterdam, Rotterdam, Eindhoven, Arnhem) en vier in België (Brussel, Luik, Charleroi, Brugge). De selectie was gebaseerd op capaciteit en UEFA-eisen. De openingswedstrijd vond plaats in het Brussel en de finale werd gespeeld in De Kuip in Rotterdam.
Oranje als de grote favoriet
Het Nederlands Elftal, onder leiding van bondscoach Frank Rijkaard, kende een gouden generatie met sterren als Ruud van Nistelrooy, Frank de Boer, Edwin van der Sar, Jaap Stam, Clarence Seedorf, Edgar Davids, en de onmiskenbare talenten van Patrick Kluivert en Marc Overmars. De verwachtingen waren hoog gespannen, zeker na de indrukwekkende prestaties in de jaren '90, waarin Nederland met flair en een unieke speelstijl de wereld veroverde. De fans droomden van een tweede Europese titel, na de glorieuze overwinning in 1988, en de hoop was overal voelbaar.
Spannende en onvergetelijke wedstrijden
Het EK 2000 was voor Oranje een aaneenschakeling van spectaculaire wedstrijden. De groepsfase begon met een overtuigende 1 -0 overwinning op Tsjechië, gevolgd door een verpletterende 3-0 zege op Denemarken. De groepsfase werd afgesloten met een sensationele 2-3 overwinning op Frankrijk, waarbij Boudewijn Zenden de winnende treffer maakte.
De halve finale: een droom die in duigen viel
Na een dominante groepsfase en een verpletterende 6-1 overwinning op Joegoslavië in de kwartfinales, leek de weg naar de finale open te liggen. In de halve finale wachtte Italië. De wedstrijd werd een ware thriller, gekenmerkt door gemiste kansen en een ongelukkige penalty. Nederland kreeg in de verlenging een strafschop, maar Frank de Boer miste deze. Later kreeg Italië ook een penalty, die Francesco Totti benutte.
De wedstrijd eindigde in 0-0 na verlenging, waarna Italië de penaltyserie won met 3-1. Het droomscenario van een Europese titel op eigen bodem spatte uiteen, wat leidde tot een collectieve teleurstelling bij zowel de spelers als de fans.
Een toernooi met twee gezichten
Voor Nederland zal het EK 2000 de boeken ingaan als een toernooi dat begon met ongekende vreugde maar eindigde met een diepe teleurstelling. De gezamenlijke organisatie door Nederland en België was een succes, en de sfeer was fantastisch. De prestaties van Oranje waren tot aan de halve finale indrukwekkend, maar de manier waarop de droom in duigen viel, blijft een pijnlijke herinnering voor velen. Frankrijk zou uiteindelijk de finale winnen van Italië via een golden goal.
